مارلون براندو (Marlon Brando) پرافتخارترین بازیگران هالیوود متولد ۳ آوریل ۱۹۲۴، فوت‌ شده ۱ ژوئیه ۲۰۰۴ هنرمند و بازیگر سینما و تئاتر آمریکایی، و برنده جایزه اسکار می باشد. او یکی از بهترین بازیگران تاریخ سینما جهان است می‌ توان او را یکی از پیشکسوتان سبک معروف متد آکتینگ معرفی کرد و در طی ۶۰ سال فعالیت بازیگری و هنری، او ۲ بار جایزه اسکار بهترین بازیگر جهان را دریافت کرده‌ است.

به گفته‌ بسیاری از منتقدان و علاقه‌ مندان به سینما مارلون براندو یکی از تأثیر گذارترین بازیگران تاریخ سینما می‌ باشد که از وی با عنوان بهترین بازیگر تاریخ سینما یاد می‌شود بسیاری از علاقه‌ مندان بهترین نقش‌های هنری او را ویتو کورلئونه در فیلم پدرخوانده می‌ دانند. وی خودش بیان می‌ دارد که هرگز فکر نمی‌ کرده در جهان سینما با این عنوان به شهرت برسد و در این زمینه می‌ گوید همه‌ چیز اتفاقی رخ داد، اگر خوش‌ شانس نمی بودم و بازیگر نمی‌ شدم، معلوم نیست که قرار بود سر از کجا در بیاورم احتمالاً یک شیاد و کلاهبردار می‌ شدم شاید هم یک کلاهبردار خوبی می‌شدم.

ویکی پدیا Marlon Brando از جمله سرچ های زیادی است که برای یافتن اطلاعات براندو مورد سرچ و جستجو قرار گرفته است. در ادامه این پژوهش به معرفی و بیوگرافی مارلون براندو خواهیم پرداخت.

مارلون براندو بیوگرافی

مارلون براندو بیوگرافی

همانطور که در بالا اشاره شد، مارلون براندو با نام اصلی مارلون براندو جونیور متولد ۳ آوریل ۱۹۲۴ در اوماهای، نبراسکا می‌ باشد وی دارای ملیت ایالات‌ متحده آمریکا است و در طول زندگانی اش در کشور آمریکا زندگی می‌کرد. براندو در ۱ ژوئیه ۲۰۰۴ پس‌ از گذر ۸۰ سال از زندگی سرانجام در لس‌آنجلس در کالیفرنیا چشم از جهان فرو بست. مارلون براندو قد نسبتا متوسطی دارد. پیشه و فعالیت براندو بازیگری در سینما، تئاتر و کارگردانی در این ۲ می‌ باشد. وی از سال ۱۹۴۴ تا ۲۰۰۴ در صنعت بازیگری و کارگردانی فعالیت می‌ کرده است او در طول زندگی خود ۳ بار ازدواج کرده‌است از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹با شخصی بنام آنا کشفی ازدواج کرد براندو که خیلی زود متوجه اشتباه ازدواج خود با آنا کشفی شده سریعاً از وی جدا شد. مجدداً یک‌ سال بعد در سال ۱۹۶۰ براندو با شخصی به نام مویتا کاستاندا ازدواج کرد این ازدواج او نیز ۲ سال بیشتر طول نکشید و مجدد در سال ۱۹۶۲ از مویتا کاستاندا جدا شد وی در همان سال ۱۹۶۲ با شخصی بنام تریتا تریپیا ازدواج کرد این ازدواج او که طولانی‌ترین ازدواجش می‌ باشد بالغ‌ بر ۱۰ سال طول کشید و سرانجام در سال ۱۹۷۲ نیز از تریتاتریپیا نیز جدا شد او از سال ۱۹۷۲ به بعد تا سال ۲۰۰۴ به‌ صورت مجرد زندگی کرده‌ است نتیجه ازدواج او ۱۱ فرزند از همسران او می‌ باشد.

براندو در دوران نوجوانی به اجبار پدرش وارد حوزه نظامی شد، ولی چون نتوانست با این آکادمی ار تباط برقرار کند آن را نیمه‌ تمام رها کرد. وی بعدها به ۱ آکادمی بازیگری که از شخصی بنام استلا آدلر بود و رفت، آدلر زنی است که از او به‌ عنوان بزرگ‌ ترین استادان بازیگری در زمینه تئاتر یاد می‌ شود براندو توانست به تئاتر برادوی راه یابد در واقع بیشتر بازیگران بزرگ صنعت هالیوود برای مدتی هرچند کوتاه یا بلند در تئاتر برادوی فعالیت کرده‌اند. مارلون با نمایش تئاتری خود در نمایشی به نام هوس که بعد ها در فیلم اش نیز نقش‌ آفرینی کرده به شهرت رسید همچنین خود او بیان داشته‌ است که به دلیل نقد هایی که در رابطه با نقش او در تئاتر اتوبوسی هوس در روزنامه و مجلات نوشته شده‌ است او هرگز نتوانسته است رابطه خوبی با روزنامه‌ ها و مجلات داشته باشد. مارلون بعد از ۳ سال پیاپی بازی در تئاتر هوس بالاخره قرارداد هایی با کمپانی‌ های مختلف سازنده فیلم امضا کرد و در اولین فیلم سینمایی‌ اش که مردان نام داشت نقش ۱ سرباز معلول را بازی می‌ کرد.

همسر مارلون براندو

همسر مارلون براندو

مارلون براندو در سال ۱۹۵۷ بود که احساس کرد می تواند با ازدواج خود را از تنهایی نجات دهد و سرانجام در سال ۱۹۵۷ با زنی به نام آنا کاشفی همسر مارلون براندو ازدواج کرد وی که دو سال بعد عاشق زنی دیگر شده بود مجبور شد از آنا به بهانه های مختلف در سال ۱۹۵۹ جدا شود. او در سال ۱۹۶۰ با زن مورد علاقه خود یعنی مویتا کاستاندا ازدواج کرد ولی این بار ویتا نتوانست با اخلاق براندو سازگار باشد و ازدواج مجدد براندو این بار هم ۲ سال بیشتر طول نکشید و مویتا در سال ۱۹۶۲ از براندو جدا شد. براندو در همان سال با زنی دیگر با نام تریتا تریپیا ازدواج کرد این ازدواج که معلوم می شد طبق نظر هر دو آن ها است بالغ بر ۱۰ سال کشید و در سال ۱۹۷۲ نیز از تریتا جدا شد. بسیاری از نقادان می گویند که براندو دارای خشونتی درونی است و علت همه ازدواج های نا موفق اش را اخلاق بی ثبات او می دانند. ثمره ازدواج های او ۱۱ فرزند می باشد که در ادامه مبحث در این مورد صحبت خواهیم کرد.

فرزندان مارلون براندو

فرزندان مارلون براندو

سخنان مارلون براندو نشان می دهد که طی سال های ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۲ سه ازدواج ناموفق داشته است ولی او در طی این سال ها توانسته فرزاندان زیادی داشته باشد و برخی از خبرنگاران و مجلات علت جدا شدن های او را علاقه زیاد به فرزند او و ناتوانی همسرانش در پاسخ به خواسته های او معرفی کرده اند. به هر حال او در طی ۱۵ سال زندگی مشترک ۱۱ فرزند دارد که نام یا اثراتی از فرزندان او در دست نیست.

فیلم های مارلون براندو

فیلم های مارلون براندو

براندو در دوران نوجوانی به اجبار پدرش وارد حوزه نظامی شد، ولی چون نتوانست با این آکادمی تطبیق یابد آن را نیمه‌ تمام رها کرد وی بعدها به ۱ آکادمی بازیگری که از شخصی بنام استلا آدلر بود رفت. آدلر زنی است که از او به‌ عنوان بزرگ‌ ترین استادان بازیگری در زمینه تئاتر یاد می‌ شود براندو توانست به تئاتر برادوی راه یابد در واقع بیشتر بازیگران بزرگ صنعت سینما هالیوود برای مدتی هر چند کوتاه یا بلند در تئاتر برادوی فعالیت کرده‌ اند. مارلون با نمایش تئاتری خود در نمایشی به نام هوس که بعدها در فیلم آن نیز نقش‌ آفرینی کرده به شهرت رسید. همچنین خود او بیان داشته‌ است که به دلیل نقد هایی که در رابطه با نقش او در تئاتر اتوبوسی هوس نوشته شده‌ است او رابطه خوبی با روزنامه‌ ها و مجلات نداشته‌ است مارلون بعد از ۳ سال پیاپی بازی در تئاتر هوس بالاخره قرارداد هایی با کمپانی‌های مختلف سازنده فیلم امضا کرد و در اولین فیلم سینمایی‌اش که مردان نام داشت نقش ۱ سرباز معلول را بازی می‌کرد
در زمینه زندگی سینمایی و فیلم‌ مارلون براندو می‌توان گفت که پس‌از درخشش براندو در نمایش اتوبوسی بنام هوس از سوی فردی بنام ایلیا کازان کارگردان و تهیه‌ کننده نامدار آن دوران دعوت شد تا در نسخه سینمایی اتوبوسی به نام هوس نقش‌ آفرینی کند شخصیت براندو در فیلم سینمایی اتوبوسی به نام هوس با نام استنلی کوالسکی اجرا می‌ شد که در نمایش اتوبوسی به نام هوس با نام براندو عجین شده بود و موجب شهرت جهانی براندو شد نه‌ تنها این فیلم بلکه فیلم در بارانداز که این فیلم نیز به کارگردانی ایلیا کازان در دهه ۱۹۵۰ بود موجب معرفی مارلون به عنوان استعدادی جدید در صنعت سینمای هالیوود گشت. او در میان‌سالی با ایفای نقش دن ویت کورلئونه در فیلم پدرخوانده توانست نام خود را جاودانه سازد. نقش او در فیلم پدرخوانده باعث شده تا بتواند او دومین جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به دست آورد.

او در دهه ۵۰ فیلم‌های زیادی را بازی کرده‌است که می‌ توان نام آن‌ ها به ترتیب سال اجرا معرفی کرد. در سال ۱۹۵۰ در فیلم سینمایی مردان به ایفا نقش پرداخته‌ است در سال ۱۹۵۱ در نسخه سینمایی اتوبوسی بهنام هوس ایفای نقش کرده‌ است براندو در سال ۱۹۵۲ در فیلمی با نام زنده‌ باد زاپاتا ظاهر شده‌ است در سال ۱۹۵۳ او ۲ فیلم دیگر را بازی کرده‌ است که نام آن ها ژولیوس سزار و وحشی می‌ باشد او در سال ۱۹۵۴ در ۲ فیلم در بارانداز و دزیره ایفای نقش کرده‌ است در سال ۱۹۵۷ نیز در فیلمی که در آن نقش خلبان نیروی هوایی آمریکا را اجرا می‌کرد در فیلم سایونارا ایفای نقش کرده‌ است.

دهه ۶۰ که بسیاری از سینما دانان دوران افول براندو می‌ دانند در دهه ۶۰ براندو در فیلم‌ هایی چون شورش در بنتی، سرباز های یک چشم (تنها فیلمی که براندو خود آن را کارگردانی کرد)، تعقیب، کوئیمادا، انعکاس در چشمان طلایی و بسوزان می‌ باشد. بسوزان یکی از فیلم‌ هایی به کاگردانی جیلو پونته کورو است که براندو آن را بهترین اثر بازیگری خود معرفی می‌کند. برخی از مورخین سینما علت افول مارلون براندو در دهه ۶۰ فعالیت‌های اجتماعی او به‌ ویژه حمایتش از گروه افراطی پلنگ‌ های سیاه می‌ دانند.

با توجه به عزلت‌ نشینی مارلون براندو در دهه ۶۰ وی به‌ یک‌ باره در دهه ۷۰ در سال ۱۹۷۲ با اجرا در ۱ فیلم خاطره‌ انگیز با نام دن ویت کورلئونه در فیلم پدرخوانده مجدد کارنامه هنری خود را احیا کرد. فرانسیس فورد کوپولا، کارگردان پدرخوانده می‌ نویسد براندو تست چهره‌ پردازی اش را انجام داد او با گذاشتن ۲ عدد تیله در دهانش فرم ویژه‌ ای به فک و صورت و شیوه‌ای جدید در بیان گفتاری را شکل داد. براندو بعد از این فیلم جذاب نیز در سال ۱۹۷۲ در فیلم دیگری به نام آخرین تانگو در پاریس ایفای نقش کرده‌ است و طی ۷ سال در صنعت هالیوود فیلم اجرا نکرد و سرانجام در سال ۱۹۷۹ فیلمی به نام اینک آخر الزمان اجرا کرده که ۱ فیلم ویتنامی ضد جنگ و کوبنده محسوب می شود. مارلون در دهه ۸۰ به‌ کلی از سینما خداحافظی و دوری کرد و در جزیره شخصی که در مناطق استوایی اقیانوس آرام برای خود فراهم ساخته بود به زندگی پرداخت مارلون براندو که در دهه ۹۰ می‌خواست مجدد به سینما برگردد چند فیلم بی‌ کیفیت را اجرا کرد که در این فیلم‌ ها افزایش وزن وحشتناک او بسیار نمود داشت. براندو در سال ۲۰۰۱ در آخرین فیلم خود به نام امتیاز ایفای نقش کرد که در این فیلم نیز با رابرت دنیرو هم‌ بازی شده بود این اولین و آخرین همکاری مارلون براندو و رابرت دنیرو محسوب می شود. براندو که به افسردگی دچار شده بود نتوانست به زندگی ادامه دهد و سرانجام در سال ۲۰۰۴ از این جهان چشم فرو بست.

اتوبوسی به نام هوس

پس از درخشش مارلون براندو در نماش صحنه ای اتوبوسی به نام هوس الیا کازان از وی دعوت کرد تا در نسخه سینمایی این نمایش ایفا نقش کند. بازی نامتجانس مارلون در نقش استنای کوالسکی در فیلم سینمایی اتوبوسی به نام هوس بعنوان انقلابی در تکنیک بازیگری تعبیر می شود او در این نمایش متد های نمایشی را با تغییرات اساسی مواجه ساخت. او بعد از آن برای تست بازیگری در نقش اصلی فیلمی به نام یاغی بی هدف رفت ولی در این تست سرانجام جیمز دین برای ایفای نقش برگزیده شد. بازی بی نظیر مارلون در فیلم سینمایی اتوبوسی به نام هوس نامزدی جایزه اسکار بهترین نقش اول مرد برایش داشت او در سه سال پیاپی نیز نامزد اسکار در فیلم های زنده باد زاپاتا، ژولیوس سزار و در بارانداز برایش تکرار شد و در سرانجام این جایزه را در فسلم بارانداز از آن خود کرد.

مردان

براندو ابتدا در فیلمی به نام مردان ایفای نقش کرد. او برای اجرای دقیق این نقش یک ماه در بیمارستان مجروحین جنگی بستری شد تا بتواند نقش خود و جزئیات آن را در یابد. کاری که از دید بسیاری از هنرمندان کارکشته آن زمان مانند لارنس الیویه و کلارک گیبل یک حماقت بزرگ محسوب می شد.

وحشی

یکی دیگر از فیلم های مهم براندو در دهه۱۹۵۰ بود. مارلون براندو در نقش موتور سوار یاغی در این فیلم ایفای نقش کرد و به خوبی نیز توانست در دل جوانان جای بگیرد. از این زمان به بعد تاثیر مارلون بر روی جوانان آن زمان دو چندان شد. ظاهر مارلون در این فیلم یعنی (موتور سیکلت بزرگ، کاپشن چرمی و شلوار جین) تاثیری در مدل پوشاک نیز ایجاد کرد. همچنین فروش موتور سیکلت ها نیز در آمریکا افزایش یافت.

در بار انداز

یکی از بهترین فیلم هایی است که مارلون در آن به ایفا نقش پرداخته است. مارلون در این فیلم در نقش تری مالوی ایفای نقش کرده. این فیلم که به کارگردانی الیا کازان ساخته شده بود دارای گروهی قدرتمند و مستعد از بازیگران و فیلم سازان آن دوران بود. براندو با ایفای نقش در این فیلم توانست جایزه اسکار بهترین نقش اول مرد را از آن خود کند. گفته شده است که مارلون به همراه دیکر هم بازی اش یعنی راد استایگر برخی سکانس های نوشته شده توسط کازان را نپسندند و بداهه هایی را از خود در جریان ساخت فیلم وارد فیلم نامه کنند.

پدر خوانده

در سال ۱۹۷۲ براندو توانست به یک باره با اجرای نقش دن ویتو کورلئونه در فیلم پدرخوانده خود را احیا کند کارگردان پدر خوانده یعنی فرانسیس فورد کوپولا در باره براندو می گوید: براندو با یک تکنیک خاص با گذاشتن دو عدد تیله در دهان خود توانست نقش خود را در گفتار کورلئونه جاساز کند. کوپولا عاشق نقش پردازی مارلون در نقش کورلئونه شده بود. باتوجه به اخلاق و رفتار نا مناسب مارلون، کوپولا سعی بسیار زیادی کرد تا بتواند بد خلقی های مارلون را به مسئولان استدیو بقبولاند. جایزه اسکار مارلون براندو نیز متعلق به این فیلم می باشد.

درآمد مارلون براندو

درآمد مارلون براندو

مارلون براندو با ایفا نقش در فیلم هایی چون مردان، اتوبوسی به نام هوس و وحشی توانست به خوبی در دل مردم جای بگیرد و خود را به عنوان یکی از مستعد ترین بازیگران سینما و صحنه معرفی کند او برای ایفای نقش در یکی از فیلم ها برای اجرای ۱۵ دقیقه ای ۱۹ میلیون دلار دستمزد دریافت کرده است. از درآمد قطعی او هیچ اطلاعاتی در دسترس نیست ولی او آنقدر ثروت داشت که توانسته است جزیره ای در مناطق استوایی اقیانوس آرام برای خود بخرد و برای مدتی از عزلت نشینی خود را در آنجا سپری کرد.

فعالیت های اجتماعی مارلون براندو

فعالیت های اجتماعی مارلون براندو

براندو علاوه بر فعالیت در عرصه های هنری سینما، تئاتر و…. در عرصه های اجتماعی نیز فعالیت هایی را ارائه داده است. از مهم ترین فعالیت های اجتماعی او می توان به حضور او در کمپین انتخاباتی کندی و مراسم برزگداشت (آبراهام لینکلن) اشاره کرد. همچنین او در راهپیمایی و سخنرانی بی نظیر مارتر لوتر کینگ در سال ۱۹۶۳ حضور داشته است. او همچنین مدافع حقوق مدنی و انسان ها در دهه های مختلف بوده است به گونه ای که در دهه ۶۰ از سیاه پوستان، دهه ۷۰ از سرخ پوستان و در دهه ۹۰نیز از یهودیان حمایت کرده است.
او همچنین در طی فعالیت های اجتماعی خود در دهه ۶۰ از کروه افراطی به نام پلنگ های سیاه حمایت کرده است که برخی از مورخین سینما علت افول مارلون در دهه شصت این اتفاق را بیان می کنند.

مارلون براندو و مرلین مونرو

مارلون براندو و مرلین مونرو

مرلین مونرو عاشق مارلون براندو بود و او یک باور پنهانی درباره مرگ او داشت. مریلین مونرو و مارلون براندو هر دو در نوع خود نماد هالیوود بودند. هرکدام یک بازیگر تحسین شده و نماد جنسی بونافید با جاذبه ای مرموز و مغناطیسی بودند، مخصوصاً وقتی صحبت از امور عاشقانه می شد. براندو در زندگی نامه اش که از آن به عنوان ترانه ای که مادرم به من آموخت یاد می کند می نویسد: که او در یک مهمانی در نیویورک در پایان فیلم برداری یک فیلم با مونرو آشنا می شود. مونرو با لی استراسبرگ در استودیوی بازیگران کلاس برگزار می کنند، جایی که براندو اغلب برای ملاقات با دختران به آنجا می رفت.

مارلون براندو در پدر خوانده

مارلون براندو در پدر خوانده

مارلون براندو بعد از اوج خود در دهه ۵۰ با توجه به فعالیت هایش در دهه ۶۰ کم کارتر شده بود به گونه ای که تاریخ نویسان سینما از این تاریخ به عنوان دوران افول براندو یاد می کنند. به یک باره مارلون براندو در دهه ۷۰ با ایفا نقش در فیلم پدر خوانده با نام دن ویتو کورلئونه توانست خود را مجدد در هالیوود احیا کند به گونه ای که کوپولا کارگردان این فیلم به شدت به تحسین براندو پرداخت و بیان داشت که مارلون به خوبی توانسته است با یک تکنیک ساده خود را در نقش کورلئونه جاساز کند هر چند تیم فیلم بردار شخص دیگری را برای ایفای این نقش انتخاب کردند اما کوپولا خیلی سعی کرد که آن ها را متقاعد کند تا با بد اخلاقی های براندو کنار بیایند او بهترین اجرای خود را در این نقش داشت و توانست اسکار بهترین نقش اول مرد را با ایفا نقش در این فیلم برای خود به ارمغان بیاورد.

مارلون براندو و جیمز دین

مارلون براندو و جیمز دین

بعد از اجرای بی نظر مارلون در فیلم اتوبوسی به نام هوس مارلون برای ایفا نقش در فیلمی دیگر به نام یاغی بی هدف انتخاب شد که در طی تست بازیگری شخص دیگری نیز برای این نقش انتخاب شده بود. در زمان تست بازیگری که در استودیو براداران وارنر برگزار شد، سرانجام جیمز دین برای ایفای نقش انتخاب گردید.

خودکشی دختر مارلون براندو

یکی از دختران براندو با پسری در ارتباط بود که بعد از فهمیدن برادرش نزاعی بین آن ها شکل گرفت و سرانجام دوست پسر دختر براندو توسط پسر دیگر براندو به قتل رسید. دختر براندو که در سن ۲۵ سالگی به سر می برد ضایعه از دست دادن معشوق را نتوانست تحمل کند و عاقبت در خانه مادرش در تاهیتی خود را به دار آویخت.

جوایز Marlon Brando

جوایز مارلون را می توان به ۷ بخش تقسیم کرد که شامل: ۱- جوایز بدست آمده از فیلم ها می باشد که شامل جایزه اسکار، گلدن کلوب و جایزه انجمن صنفی کارگردانان آمریکا می باشد ۲- جایزه های مهم ملی شامل جایزه بامبی آلمان و جایزه دیوید دی دوناتلو (ایتالیا) ۳- جوایز فیلم های کوتاه شامل: جایزه تمشک طلایی، جایزه انتخاب مردمی و جایزه میراث غربی ۴- جوایزی که مربوط به تلویزیون می باشد شامل: جایزه Emmy (Primetime) پنجمین جوایز از منتقدان شامل: انجمن منتقدان فیلم شیکاگو، جوایز فیلم آنلاین ایتالیا، حلقه منتقدان فیلم کانزاس سیتی، حلقه منتقدان فیلم نیویورک و … ۶- جایزه جشنواره ها شامل: جایزه جشنواره کن، جشنواره بین المللی فیلم سن سباستین، جشنواره بین المللی فیلم توکیو و جوایزی دیگر شامل جوایز سیب طلایی و جایزه پیاده روی مشاهیر هالیوود.

سوالات متدوال

  1. مارلون براندو متولد چه شهری است؟

    مارلون براندو جونیور متولد ۳ آوریل ۱۹۲۴ در اوماهای نبراسکا می باشد.

  2. مارلون براندو چند بار ازدواج کرده است؟

    مارلون براندو ۳ باز ازدواج کرده است.

  3. نتیجه ازدواج مارلون براندو چند فرزند بوده است؟

    مارلون براندو طی سه ازدواج ناموفق خود ۱۱ فرزند دارد.

  4. مارلون براندو طی چه فیلمی به شهرت رسیده و بهترین فیلم او چه نام دارد.

    براندو ابتدا کار خود را از تئاتر آغاز کرده است و طی نمایشی به نام اتوبوسی به نام هوس توانسته خود را نشان دهد او در فیلم سینمایی این اجرا نیز ایفای نقش کرده است و توانسته نقش خود را به بهترین وجه ممکن ایفا کند. بهترین فیلمی که براندو در آن به اجرا پرداخته فیلمی جز پدر خوانده نمی باشد.